Bogdan Banasiak
] [
Nietzsche seminarium
] [
Nietzsche - Dzieła wszystkie

Avignon (Awinion)



Sade rzadko dłużej przebywał w Awinionie, ale już w roku 1744 krótko mieszkał tam u babki i ciotek. Tam też poznał Gasparda-François-Xaviere'a Gaufridy'ego, który bywał towarzyszem jego dziecięcych zabaw, a w przyszłości stał się jego prawnikiem i przyjacielem. Często też do Awinionu zaglądał w interesach i sprawach rodzinnych.

Rodzina Markiza od XII wieku związana była z Awinionem. Pierwsza wzmianka dotyczy roku 1177: legendarny pastuszek Bénézet, czyli Louis de Sade, kolejna - 1214: Bertrand de Sade, prawdopodobnie ojciec Raimonda, począwszy od którego genealogia rodu pozwala się wyraźnie określić. Z konkretniejszych danych wynika, że od roku 1387 mieszkał tam (przy obecnej ulicy Saint-Agrico) Hugues III (zwany Hugonin oraz le Jeune), syn Laury i Hugo "Starego", tam też został pochowany w kaplicy des Cordeliers d’Avignon, gdzie już spoczywali jego rodzice. Z roku 1572 pochodzi wzmianka o ulicy "dawniej zwanej des Ortolans bądź Hugo de Sade'a", z kolei z roku 1647 - "o ulicy Dorée, którą wcześniej zwano ulicą de Sade" [zob. J. Girard, Évocation du vieil Avignon, Les Éditions de Minuit, Paris 1958].

Wegług innych źródeł, rodzina de Sade w XV wieku posiadała liczne domy przy ulicy noszącej nazwę od jej nazwiska. W wieku XVI nazwa ulicy została zmieniona na "de Gadaigne", a następnie "Dorée". W roku 1647 J.-B. de Sade zakupił duży dom na tejże ulicy, która ponownie przyjęła nazwę "de Sade". Z kolei w roku 1741 Jean-Baptiste François-Joseph, ojciec Markiza, sprzedał ów dom. Obecnie ulica ponownie nosi nazwę "Dorée", a w byłym domu de Sade'ów pod numerem 5 mieści się siedziba Conseil général du Vaucluse. Znajdująca się w Awinionie wieża zwana omyłkowo "des Sauzes" faktycznie nosiła nazwę "de Sade" [M. Lever, Donatien Alphonse François, marquis de Sade, Fayard, Paris 1991, s. 661-662, 15].


[oprac. BB]