Bogdan Banasiak
] [
Nietzsche seminarium
] [
Nietzsche - Dzieła wszystkie

Genealogia rodowa


Ród de Sade, mianowany też dawniej: de Sado, de Sadone, a niekiedy: de Saze lub de Sauze, należy do jednych z najstarszych w Prowansji i Komturii Wenassyjskiej (Comtat Venaissin). Zdaniem Remerville'a, autora historii miasta Apt, nazwisko to pochodzi od nazwy miasteczka Saze, usytuowanego nad brzegiem Rodanu ok. dwóch mil od Awinionu. Według dawnych zapisów, nieopodal Saze znajdowało się lenno zwane Rochefort-de-Sade (Rupis-Fotis de Sadone). Bardzo wcześnie rodzina podzieliła się na gałęzie: seniorowie Saumane, Eyguières, Mazan, Romanil, Lagoy, Goult, Beauchamps, Vauredone...

Korzenie rodu de Sade sięgają XII wieku. Wiadomo, że w roku 1177 Louis de Sade był namiestnikiem Awinionu (wg legendy, to on ukrywa się pod imieniem pastuszka Bénézeta, który usłyszał głos Jezusa, nakazujący mu budowę przeprawy przez Rodan) i to on sfinansował budowę pierwszego, drewnianego mostu. (Natomiast Jean Gallian twierdzi, że wzmianki nt. Bernarda de Sade można odnotować już w roku 1171, a nt. Huguesa - jako chevalier du Temple - w 1175). W tamtym okresie mieszczańska rodzina de Sade zajmowała się włókiennictwem, w tym produkcją włókna konopnego i jedwabiu, posiadała też browary, młyny foluszowe, handlowała solą oraz pobierała opłaty za przeprawę przez Rodan. Prowadząc rozległe interesy, familia szybko się wzbogaciła, a co za tym idzie zyskała na prestiżu i powiększyła stan posiadania. Dzięki silnym w Prowansji wpływom tradycji włoskiej, zgodnie z którą nic nie stało na przeszkodzie wyszlachceniu kupców (zgodnie także z bullą papieską), w XIV w. uzyskała szlachectwo. Dzięki zaś prestiżowym mariażom, usługom na dworze papieskim oraz hrabiów Prowansji, a także służbie wojskowej osiągnęła rangę niemal równą rodom de Médicis i de Doria.

Kolejnymi z rodu, których historycznie da się odnotować, byli: Bertrand - w roku 1216 zasiadał w zgromadzeniu miasta Arles, oraz Raimond - w roku 1263 sprzedał folwark klasztorowi Saint-Laurent. Kolejny z rodu, Hugues de Sade, zwany Dominus (Messire), w roku 1298 wsparł budowę nowego, kamiennego mostu w Awinionie, zwanego Saint-Bénézet, a ostatecznie w roku 1355 sfinansował ją, wraz z innymi mieszkańcami miasta, Hugues de Sade, zwany "Starym" (le Vieux), który w roku 1325 poślubił opiewaną przez Petrarkę Laurę de Noves. Odnotować tu warto także osobę Elzéara (wnuka Hugo "Starego"), koniuszego, a potem podczaszego papieża Benedykta XIII, który w roku 1416 otrzymał w Awinionie od cesarza Zygmunta Luksemburskiego przywilej noszenia w herbie dwugłowego orła cesarskiego na tle ośmioramiennej złotej gwiazdy: de geules à l'étoile à huit rais d'or. Nie od rzeczy będzie też wspomnieć współczesnych potomków Markiza, hrabiego Xaviera oraz jego syna Thibaulta, którzy sami wnoszą istotny wkład w dzieło poznania życia ich głośnego przodka [zob. M. Lever, Donatien Alphonse François, marquis de Sade, Fayard, Paris 1991, s. 13-19, 769-786].


Jean Gallian graficznie odtworzył złożoną genealogię rodu de Sade:

- początki (1) [pdf], (2) [pdf], (3) [pdf]
- seniorowie Eyguières (1) [pdf], (2) [pdf], (3) [pdf]
- seniorowie Saumane, Beauregard, Mazan (1) [pdf], (2) [pdf], (3) [pdf]


Genealogia rodowa - linki

- Nobiliaire de Provence: Sade
- Annuaire de noblesse de France
- Arbre généalogique des familles Sade
- Arbre généalogique des familles Sade
- Ouvrages sur la famille Sade
- Une famille provençale: les Sade
- Maison de Sade
- Maison de Sade. Armes
- de Sade, de Sade-Mazan, de Sade d'Eyguières, de Sade-Saumane
- Sade - généalogie
- Marquis de Sade
- Some desc. of the Marquis de Sade


[oprac. BB]